ep.24

1180 คำ

"เบลครับ...กลับบ้านกับเฮียนะครับ" ผมใช้น้ำเย็นเข้าลูบ แล้วเหมือนจะได้ผลจู่ๆเธอก็หยุดเดิน หันหน้ากับมามองผม แต่นั่นทำผมชะงักเพราะใบหน้าสวยมีน้ำใสๆไหลอาบแก้ม ผมรีบสาวเท้าเข้าไปหาเธอทันที 'แม่งเอ๊ย!!นี่ผมทำเธอร้องไห้หรอวะ' ในใจมันหน่วงปวดหนึบขึ้นมาอย่างที่ไม่เคยเป็น "เบลอย่าร้องครับ เฮียขอโทษ"มือหนายกขึ้นมาปาดน้ำตาออกจากแก้นเนียน "ฮึกฮือ..ไหนเฮียบอกจะไม่ดุไง แล้วทำไม...." จีเบลร้องไห้สะอึกสะอื้อจนตัวโยน ฉันน้อยใจเฮียมาคัสที่เอาแต่โมโหอารมณ์ร้อน "ไม่ร้องนะครับ เฮียจะไม่ดุ" ผมเห็นน้ำตาของจีเบลแล้วเหมือนหายใจไม่ออกมันจุกจนใจจะขาด 'นี่ผมทำอะไรลงไปวะ ทำให้เธอเสียใจมากงั้นหรอ' "วันนั้นเฮียก็พูดแบบนี้ แล้วเฮียก็ดุอีก ฮึกฮือ.." "เฮียขอโทษครับ...ขอเวลาเฮียหน่อยนะ เฮียจะปรับปรุงตัว" ผมรั้งจีเบลเข้ามากอดแนบอก จนรู้สึกถึงแรงสะอื้นไห้ของเธอ "ค่ะ" "หายโกรธเฮียแล้วใช่มั้ยครับ"จีเบลพยักหน้ารับ 'คนหล

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม