ตอนที่ 5

1095 Words
“ขอบคุณนะคะ ฉันสัญญาว่าจะหาเงินมาใช้หนี้ให้คุณจนหมดแน่นอน ฉันจะไม่หนีไปไหน ฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ” พรีมว่าพลางขยับลงจากเตียงอีกฝั่ง หญิงสาวรีบเดินตรงไปที่ประตูด้วยความดีใจ เธอดึงประตูเปิดออก แต่พอมันเปิดแง้มได้แค่เพียงนิด มันก็ถูกฝ่ามือแข็งแรงดันปิดไว้ตามเดิม และคนที่ดันประตูปิดก็ยืนซ้อนอยู่ข้างหลังเธอ พรีมยืนนิ่งตัวแข็งทื่อ เพราะเขายืนอยู่ใกล้เธอเกินไป ใกล้จนเธอรู้สึกได้ถึงไออุ่นจากเรือนกายของเขา ชิณณ์ยิ้มเจ้าเล่ห์ เขาวางสองมือทาบกับบานประตู กักกันเธอไว้ให้ยืนนิ่งอยู่กับที่ เขาก้มหน้าลงจนจมูกโด่งเกือบชนแก้มนวล “ฉันหมายถึงกลับคอนโดกับฉันต่างหาก” “เข้าไปสิ” ชิณณ์รั้งต้นแขนของผู้หญิงที่เขาหิ้วกลับคอนโดเข้าไปในห้องด้วยกัน คนถูกจับเงยมองเขาอย่างเอาเรื่อง “ฉันเดินเองได้ไม่ต้องมาจับ” พรีมสะบัดแขนออกจากมือแข็งแรง เธอขยับหนีไปยืนห่างเขาถึงสามก้าว ชิณณ์มองท่าทางสาวขัดดอกของตัวเองแล้วยิ้มขำ เขาปิดล็อกห้อง เปลี่ยนรองเท้า แล้วจงใจเดินเบียดเธอจนเซ ก่อนจะเดินผ่านเข้าไปด้านใน ชิณณ์เดินตรงไปยังห้องนอนใหญ่ของตัวเอง ปล่อยให้คนที่เพิ่งมาคอนโดผู้ชายครั้งแรกยืนหันรีหันขวางอยู่กลางห้องโถง ห้องชุดของชิณณ์อยู่บนชั้นสี่สิบ และมีพื้นที่ราวหนึ่งร้อยตารางเมตร คอนโดมิเนียมสุดหรูแห่งนี้ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ราคาห้องชุดที่แพงระยับจึงทำให้ที่นี่มีระบบการรักษาความปลอดภัยดีเยี่ยม และมีความหรูหราสมฐานะผู้พักอาศัย พรีมมองไปรอบ ๆ แล้วถอนหายใจ เมื่อไม่มีเจ้าของห้องคอยจับตามอง เธอจึงเดินไปนั่งพักที่โซฟาสีครีมที่ตั้งอยู่กลางห้อง หญิงสาวกวาดตามองโน่นมองนี่ไปเรื่อย ข้าวของเครื่องใช้ในห้องนี้เน้นโทนสว่าง ของตกแต่งมีน้อยชิ้น ทว่าเรียบหรู ให้ความรู้สึกสบายตาสบายใจ ช่างขัดกับธุรกิจดำมืดที่เขาทำอยู่ ขัดกับหน้าตาเถื่อน ๆ และยิ้มกวน ๆ ของคนเจ้าเล่ห์อย่างเขา “นี่เธอ…” เสียงที่ตะโกนเรียกมาจากด้านหลังทำให้พรีมขยับตัวเหลียวไปมอง พอเห็นว่าคนที่เรียกเธอสวมเพียงผ้าขนหนูสีขาวผืนเดียวยืนเท้าสะเอวอยู่ พรีมก็สะบัดหน้าหนีและหันกลับมานั่งตามเดิม หญิงสาวบ่นขมุบขมิบให้คนหน้าไม่อายที่กล้าใส่ผ้าขนหนูผืนเดียวมาเรียกคนอื่น “พรีม !” คราวนี้คนถูกสาวเมินเรียกชื่อพร้อมกับก้าวเร็วมาหาเธอ “เอ๊ะ ! คุณจะทำอะไร” พรีมโวยวายเมื่อเขารั้งต้นแขนดึงเธอให้ลุกขึ้นยืน “ไปอาบน้ำให้หน่อย” ชิณณ์บอกพลางดึงคนตัวเล็กให้เดินตามไปยังห้องนอน “ไม่ ! ปล่อยนะ ! มันไม่อยู่ในข้อตกลงของเรา ฉันไม่ทำ” พอเธอโวยวาย ทั้งดิ้นรนและขืนตัวไว้ไม่ยอมเดินตามง่าย ๆ ชิณณ์ก็หยุดเดินในตอนที่ลากเธอมาถึงหน้าประตูห้องนอน พรีมสะบัดแขนออกจากมือคนที่คิดจะให้เธอทำมากกว่าที่ตกลงกันไว้ หญิงสาวเงยหน้ามองสบตาเขาอย่างเอาเรื่อง “อมไม่แตกห้าร้อย อมแตกห้าพัน สไลด์นมสองร้อย สไลด์กลีบสองพัน เปิดซิงสามหมื่น ครั้งต่อไปสองหมื่น” พรีมย้ำบอกข้อตกลงที่เขาเป็นคนเสนอเองอย่างชัดถ้อยชัดคำ พอเธอท่องจบ ชิณณ์ถึงกับหลุดขำออกมา หน้าตาเธอจริงจัง ในขณะที่ท่องข้อตกลงวาบหวิว ช่างขัดกันชะมัด ชิณณ์รั้งเอวคอดดึงเธอมาโอบกอดแนบชิด พรีมรีบยกสองมือขึ้นมาดันบ่าเขาไว้ ทั้งเอนตัวไปข้างหลังด้วย เพราะเธอไม่อยากใกล้ชิดกับเขา กระนั้นคนที่มีแรงเยอะกว่าก็ยังอุตส่าห์ใช้แขนอีกข้างรัดช่วงแผ่นหลังเธอมาแนบชิด เป็นอันว่าเขารวบกอดเธอไว้ได้ทั้งตัวโดยละม่อม “นี่คุณ !” “ชิณณ์...เรียกฉันว่าชิณณ์” ชิณณ์บอกยิ้ม ๆ นึกเอ็นดูคนปากดี เมื่อกี้ยังเถียงเขาฉอด ๆ แต่พอถูกเขากอดไว้ทั้งตัว เธอก็ทำหน้าเด๋อด๋าอีกแล้ว แม่สาวซิงอ่อนหัด “เอ่อ...คุณชิณณ์ ปล่อยฉันนะ ฉันไม่อาบน้ำให้คุณ” “ฉันให้สองพัน” เขายักคิ้วเป็นเชิงถามว่าเธอจะเอาไง สนใจหรือเปล่า “อาบน้ำอย่างเดียวนะ ไม่ทำอย่างอื่น” “อืม…” “งะ...งั้นก็ได้” สำหรับคนอื่นแล้ว...ไม่เลือกงานไม่ยากจน แต่สำหรับเธอ...ถ้าไม่เลือกงานก็จะได้หมดหนี้กับเขาเร็ว ๆ ทว่าพอเข้าไปอยู่ในห้องน้ำกว้างขวางหรูหราของเขา พรีมก็อยากจะกลับออกไป แล้วปฏิเสธงานนี้ เพราะเพียงแค่ประตูห้องน้ำปิดลง เขาก็สั่งเธอว่า “ถอดเสื้อผ้าออกให้หมด” “ไม่ ! ฉันไม่ได้อาบน้ำสักหน่อย ทำไมต้องถอด” “เธอจะลงอ่างกับฉันทั้งที่ใส่เสื้อผ้าสกปรกแบบนั้นเหรอ” “ฉะ...ฉันไม่ลงอ่างกับคุณ” “แต่ฉันจะลงอ่าง แล้วถ้าเธอไม่ลงอ่าง เธอจะอาบน้ำให้ฉันได้ยังไง” “ฉันนั่งอยู่ข้างอ่างก็อาบน้ำให้คุณได้” “แขนสั้นอย่างกับแขนเด็กแปดขวบอย่างเธอ จะยื่นมือไปอาบน้ำให้ฉันถึงได้ยังไง” พรีมขึงตาใส่เขาก่อนหันไปมองอ่างอาบน้ำทรงกลมขนาดใหญ่ มันกว้างอย่างกับสระว่ายน้ำขนาดย่อม และแขนของเธอก็คงยื่นไปไม่ถึงเขาอย่างที่เขาว่าจริง ๆ นั่นแหละ “คุณก็มานั่งใกล้ ๆ ขอบอ่างสิ” ชิณณ์สูดลมหายใจลึก มองหน้าคนช่างต่อรองอย่างหงุดหงิด “เธอนี่น้า ! พูดมากจริง มานี่เลย ! ฉันจะถอดเสื้อผ้าให้เอง” “กรี๊ด ! อย่านะ ! คนทุเรศ ! ” พรีมกรีดร้องโวยวาย เธอทั้งด่าทอทั้งทุบตีคนที่กำลังปล้ำถอดเสื้อผ้าของเธอออก ทว่าคนตัวเล็กและแถมยังมีแรงน้อยกว่าก็ไม่อาจขัดขืนได้ ชิณณ์แก้ผ้าเธอจนเหลือเพียงแค่ชุดชั้นในติดตัวสองชิ้น
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD