Episode 7
"นะ...นายพูดเรื่องอะไร ฉันไม่เข้าใจ" ฉันถึงกับหน้าซีดเผือดเมื่อได้ยินสิ่งที่ม่อนพูดออกมา เขาบอกว่ารู้ว่าฉันขายตัว บ้าจริง! ฉันไม่ได้ขายตัวสักหน่อย ฉันแค่ขายคลิปกับรูปโป๊ของตัวเองก็เท่านั้น ที่สำคัญฉันถ่ายแบบเบลอหน้าไม่เห็นหน้าชัดเจนแน่นอนร้อยเปอร์เซ็น
เขาต้องพูดออกมามั่วๆอย่างสุ่มสี่สุ่มห้าแน่นอน ฉันมั่นใจ!
"หึ... จะทำเป็นไม่รู้เหรอ" ม่อนกระตุกยิ้มเล็กน้อยเขาใช้มือหนาบีบแก้มฉันจนฉันรู้สึกปวดกรามไปหมด
"ฉันจะทำแบบนั้นไปทำไม ฉันไม่คิดจะทำงานแบบนั้นหรอกนะ" ฉันบอกออกมาอย่างมั่นใจหวังว่าเขาจะไม่จับผิดอะไรฉันอีก ขืนใครรู้ว่าฉันทำงานแนวนั้นอนาคตของฉันได้พังพินาศแน่ถึงแม้ว่าคนรู้จักจะน้อยก็ตามที
"แล้วนี่อะไร" ม่อนจ้องหน้าฉันสักพักก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาและเปิดอะไรบางอย่างให้ฉันดู... ซึ่งทำให้ฉันช็อคเอามากๆแต่ฉันก็ต้องแสร้งทำหน้าตึงอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว
"นายเอาเว็บโป๊มาให้ฉันดูทำไม?" ฉันถามด้วยเสียงนิ่งเรียบเมื่อเขายื่นโทรศัพท์ให้ฉันดู
"เปิดขนาดนี้ยังทำเป็นไม่รู้จักอีกเหรอ?" ม่อนยังคงไม่ยอมแพ้ที่จะหาเรื่องฉันให้ได้
"นายจะบอกว่าฉันเป็นคนในรูปเหรอ เหอะ... บ้าป่ะ ฉันไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอก" ฉันบอกออกมาอย่างมั่นอกมั่นใจแม้ว่าม่อนจะเปิดเว็บนั้นที่ฉันได้ลงคลิปและรูปเอาไว้ ต้องจ่ายเงินเท่านั้นถึงจะเข้าไปดูได้และแน่นอนว่าเขาจ่ายเงินจำนวนนั้นเพื่อเข้าไปดูรูปของฉันโดยที่ไม่เห็นหน้าตา
"แล้วตรงไหนที่เธอไม่ใช่คนในรูป ดูขนาดนมก็รู้แล้วว่าเธอ!" ม่อนพูดเสียงเข้มพลางบีบคั้นให้ฉันยอมรับให้ได้
"จะบ้าป่ะ ดูขนาดนม? นายคิดว่าโลกนี้มีคนนมใหญ่กี่คน"
"แล้วไฝตรงซอกคอข้างขวา กับเนินอกมันดูยังไงก็เธอชัดๆ" ม่อนยกยิ้มที่มุมปากพร้อมกับชี้รูปที่เห็นหน้าอกและต้นคอของฉันอย่างชัดเจน มันเป็นอย่างที่เขาพูดจริงๆ
"คะ...ใครๆก็มีกันทั้งนั้นแหละ" ฉันบอกก่อนจะรีบเอามือมาปิด
"จะปิดทำไม! ดูก็รู้ว่าเธอชัดๆ" เขาจิ๊ปากอย่างไม่พอใจก่อนจะดึงมือฉันออก
"ถ้าฉันทำแล้วมันจะทำไมวะ! ฉันต้องการเงินเหมือนกันนะ" ฉันบอกออกมาอย่างเลี่ยงไม่ได้ในเมื่อเขาจับผิดฉันขนาดนี้รู้ก็รู้ไปเลย ขออย่าให้เขารู้เรื่องที่ฉันทำงานกับพี่โรสโดยการแกล้งเป็นแฟนกับพี่เขาก็พอ
"สุดท้ายก็ยอมรับมาจนได้นะ ไม่คิดเลยว่าผู้หญิงหน้าตาซื่อบื้อจิ้มลิ้มอย่างเธอจะกล้าขายรูปขายคลิปตัวเองในอินเตอร์เน็ตแบบนี้!" ม่อนมองฉันด้วยแววตาที่ดูถูกและจากนั้นเขาก็ผลักฉันลงโซฟาอย่างแรงจนฉันรู้สึกเจ็บหลังไปหมด
ฮือๆ เมื่อไหร่พี่โรสจะคุยธุระเสร็จนะ ฉันจะได้หนีไปจากสถานการณ์ที่กระอักกระอ่วนแบบนี้เสียที
"แล้วโรสรู้ไหมที่เธอทำเรื่องแบบนี้!" ม่อนถามฉันด้วยน้ำเสียงและเเววตาที่ซีเรียสสุดๆ
"ไม่" ฉันส่ายหน้าเป็นคำตอบ
"อยากจะรู้จริงๆว่าถ้าฉันบอกโรสเรื่องนี้ ยัยนั่นจะรับได้ไหม ไม่แน่คงจะบอกเลิกเธอเลยก็ได้!"
"อย่าบอกเรื่องนี้นะ ห้ามบอกเด็ดขาด!"
"ไม่อยากให้ฉันบอกเหรอ? ทำไมกลัวว่าจะเลิกกัน? หรือกลัวว่าเธอจะเกาะโรสกินไม่ได้ แต่ดูจากน้ำหน้าเธอและสิ่งที่เธอทำดูก็รู้ว่าจนแค่ไหน แถมยังทำตัวเกาะแกะคนรวยๆ" ม่อนยังคงดูถูกฉัน ฉันได้แค่กัดริมฝีปากตัวเองแน่นอย่างระงับความโกรธ
"ฉันไม่ได้คิดจะทำแบบนั้น!"
"งั้นฉันจะบอกเรื่องนี้กับโรส!" ม่อนลุกขึ้นจากตัวฉัน เมื่อฉันได้ยินแบบนั้นฉันก็รีบดึงแขนเขาเอาไว้ทันที
"อย่านะ อย่าบอก ขอร้องละ ห้ามบอกเด็ดขาดเลยนะ" ฉันบอกออกมาด้วยแววตาที่ขอร้องอ้อนวอน ถ้าม่อนเอาเรื่องนี้ไปบอกพี่โรส พี่เขาอาจจะเข้าใจผิดว่าม่อนรู้เรื่องทั้งหมดที่พวกเราแกล้งตบตาเขา มิหนำซ้ำฉันอาจจะไม่ได้เงินทั้งหมดแล้วก็ได้ถึงแม้ว่าพี่เขาจะจ่ายครึ่งหนึ่งมาให้ฉันแล้วก็ตาม
"ฉันจะทำตามที่นายอยากให้ทำทั้งหมด ขอร้องละห้ามบอกเรื่องนี้กับพี่โรสนะ"
"ทำตามทั้งหมดที่ฉันอยากให้ทำเหรอ?" ม่อนยิ้มกรุมกริ่มอย่างพอใจเมื่อได้ยินฉันพูดประโยคนี้ออกมา แต่เมื่อฉันมองรอยยิ้มของเขาก็รู้สึกขนลุกขึ้นมาทันที
ฉันไม่น่าพูดแบบนั้นออกไปเลยจริงๆ!
"อืม"
"เอาไลน์เธอมา"
"ห๊ะ?" ฉันถึงกับเลิกคิ้วด้วยความงงงวยเมื่อได้ยินเขาพูดแบบนี้
"แค่เอาไลน์มา ฉันก็จะไม่บอกโรสเรื่องที่เธอขายตัว"
"แค่นี้นะเหรอ?"
"ใช่ ง่ายนิดเดียวใช่ไหมละ" ม่อนยิ้มอย่างมีชัยก่อนจะหยิบโทรศัพท์ของตัวเองให้ฉันพิมพ์ไอดีไลน์ ฉันเริ่มงงแล้วนะ เขาขอให้ฉันทำแค่นี้นะเหรอ? นึกว่าจะให้ทำอะไรแปลกๆมากกว่านี้เสียอีก
"ฉันได้ไลน์เธอแล้ว เอาเป็นว่าฉันจะไม่บอกเรื่องทั้งหมดกับโรส... งั้นไว้เจอกันนะยัยผู้หญิงล่าแต้ม" ม่อนกระซิบข้างหูฉันเบาๆก่อนจะยกยิ้มที่มุมปากเเละจากนั้นเขาก็เดินออกไปจากคอนโดของพี่โรสทันทีดยไม่รอให้พี่โรสออกจากห้องนั้นมา
กึก!
จู่ๆเสียงประตูห้องพี่โรสก็ดังขึ้นมาทำให้ฉันรีบเหลือบไปมองทันทีว่าทำไมพี่โรสเพิ่งออกมา แต่ที่ทำให้ฉันแปลกใจที่สุดก็คือพี่โรสไม่ได้ออกมาจากห้องนั้นแค่คนเดียวไงละ!
"เฮ้อ... ม่อนกลับไปได้สักที เกือบความแตกแล้วไหมละ ศรเองก็ผิดนะทำไมมาคอนโดฉันแล้วเข้ามาแบบไม่บอกสักคำ!" พี่โรสถอนหายใจเฮือกใหญ่ ฉันได้แต่งงกับคำพูดของพี่เขาที่กำลังต่อว่าผู้ชายข้างๆอย่างน่ารักราวกับว่าเป็นคนรักกัน
"หวัดดีครับ"
"พะ...พี่โรส นั่นใครคะ!" ฉันถึงกับถามด้วยความสงสัยเมื่อมองไปยังคนข้างๆพี่โรสก็เป็นผู้ชายคนหนึ่งที่หน้าตาหล่อเอาการ แถมเขายังยิ้มทักทายฉันอย่างเป็นมิตรอีกต่างหาก
"อ๋อ นี่เหรอ... ศร แฟนพี่เอง" พี่โรสยิ้มแห้ง ฉันถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อได้ยินแบบนั้น
"ฟะ...แฟน พี่โรสมีแฟนแล้วเหรอ!? แล้วทำไมต้องให้หนูแกล้งเป็นแฟนพี่ด้วย" ฉันเริ่มสงสัยเข้าไปใหญ่ ฉันโคตรจะงงกับสถานการณ์นี้สุดๆ
"นั่นก็เพราะ... พี่บอกม่อนไม่ได้นะสิว่าพี่เป็นแฟนกับศร เพราะว่าศรก็เป็นเพื่อนในกลุ่มที่พี่กับม่อนสนิทกัน" พี่โรสเอ่ยขึ้นด้วยความลำบากใจพร้อมกับถอนหายใจเฮือกใหญ่
พอได้ยินแบบนี้ฉันก็เริ่มจะเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมาบ้างแล้ว
"โทษทีนะที่สร้างเรื่องให้มากมายขนาดนี้ ดูท่าไอ้ม่อนจะอารมณ์เสียมากเลยใช่มั้ยละที่รู้ว่าโรสมีแฟน" พี่ศรที่เป็นแฟนพี่โรสยิ้มแห้งให้กับฉันอย่างรู้สึกผิดเมื่อลากฉันเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องวุ่นวายพวกนี้
"ไม่เป็นไรค่ะ... ในเมื่อหนูทำงานนี้ได้เงินต่อให้วุ่นวายแค่ไหนหนูก็ทำ" ฉันบอกออกมาก่อนจะยิ้มกว้าง เห็นแบบนี้ฉันเป็นคนมองโลกในแง่ดีมากนะ ขอแค่ได้เงินฉันก็พอใจแล้ว
"ที่พี่ยังบอกม่อนเรื่องแฟนตัวจริงไม่ได้ ก็เพราะว่าอยากให้พวกเราสามคนยังเป็นเพื่อนกันอยู่ พี่คิดว่าจะรอบอกจริงๆจังๆก็ต่อเมื่อเราแยกย้ายเรียนจบออกไปทำงานกันแล้ว แถมพวกพี่ก็อยู่ปี4อีกแค่นิดเดียวก็จะจบแล้วด้วย ที่สำคัญพี่อยากให้ไอ้ม่อนมันชอบน้องฝนนะ มันจะได้ไม่ต้องรู้สึกแย่ไปมากกว่านี้ถ้ารู้ว่าพี่เป็นแฟนกับศร" พี่โรสเอ่ยขึ้นอย่างเหนื่อยใจ ส่วนพี่ศรแฟนตัวจริงของพี่โรสก็ได้แต่ลูบหัวอย่างปลอบใจ
"งั้นพี่ก็จ้างหนูอีกสิคะ ถ้าหนูจีบม่อนติดทำให้เขาหลงรักได้แล้วไม่เสียใจถ้าพี่โรสบอกว่าพี่คบกับพี่ศร ภาระกิจนี้ก็จะสำเร็จ แต่ค่าจ้างคงจะแพงหน่อยนะคะเพราะงานนี้คงจะไม่หมูแน่นอน" ฉันบอกออกมาอย่างใช้ความคิด ตอนนี้อย่าลืมจุดประสงค์ของตัวเอง ทำยังไงให้ได้เงินมากที่สุด
"น้องจะทำให้ได้จริงๆเหรอ?"
"ได้สิคะ ไม่มีสิ่งไหนที่หนูทำไม่ได้หรอก แต่ถ้าจ้าง... คงจะเป็นสองเท่าจากที่พี่จ้างนะคะ"
"ได้! เท่าไหร่พี่ก็ยอม ขอแค่พวกเราสามคนยังเป็นเพื่อนกันต่อได้ก็พอ"
"งั้นดีลค่ะ หนูจะทำให้ม่อนหลงรักหนูหัวปลักหัวปลำให้ดู"
และตัวฉันเองก็จะไม่มีวันไปหลงรักของเด็ดขาด แค่ทำให้เหยื่อหลงรักฉันจนโงหัวไม่ขึ้นก็พอ!!!