ตอนที่ 16 โลกไร้แสง

1250 คำ

พิมพิมลทรุดกายลงบนโซฟา โดยมีสามีนั่งเคียงข้าง มัจจรีค่อยๆ หย่อนกายลงบนพื้นอย่างยากเย็น “มัจนั่งบนโซฟาเถอะ เพิ่งคลอดลูกมาลุกนั่งแบบนั้นมันไม่สะดวก” พิมพิมลอนุญาต เพราะเข้าใจดีถึงความเจ็บปวดหลังคลอด หญิงสาวยอมทำตามคุณนายของบ้าน ทว่าสายตาหลายคู่กลับจับจ้องมา มัจจรีแน่ใจคงไม่มีใครอิจฉาตน นอกจากคนสนิทของคุณพิมอย่างป้าสมใจ ที่มองมาราวกับว่าจักรินทร์เป็นสามีตนเองอย่างนั้น “มัจเพิ่งคลอดลูก ฉันอยากให้ทุกคนทำอาหารแทนไปก่อน เพราะถึงอย่างไรเด็กคนนี้ก็เป็นลูกของเจ้านายทุกคนเหมือนกัน” พิมพิมลอธิบาย “สมใจไม่ยอมรับหรอกค่ะคุณผู้หญิง คุณหนูของบ้านมีแค่เพียงคุณพินเท่านั้น!” สมใจแย้งออกมาทันที จักรินทร์หน้าตึง เมื่อคิดว่าสมใจไม่ได้ให้ความเคารพในตัวเขา เหมือนเคารพในตัวพิมพิมลแม้แต่น้อย ขนาดรู้ว่าเป็นลูกตนยังตั้งท่ารังเกียจ เด็กยังไม่ได้โตด้วยซ้ำไป “อย่าทำให้ฉันปวดหัวสมใจ ความจริงก็คือความจริง ฉันต้องการใ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม