รถยนต์แล่นเข้ามาจอดลงที่หน้าบานทรงไทยหลังใหญ่ที่สุดในเขตนี้ก็ว่าได้ มีรั้วรอบขอบชิดอย่างเป็นสัดส่วนบนเนื้อที่เกือบสองไร่ อยู่เกือบท้ายหมู่บ้าน เพราะเจ้าของบ้านชอบความสงบ ไม่ชอบความวุ่นวายและต้องการความเป็นส่วนตัว
ประตูรถเปิดออกพร้อมกับหญิงสาวร่างบอบบางในชุดเดรสสีสมพูหวานน่ารักสมวัย มาพร้อมกับชายที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีและเป็นบุตรชายของเจ้าของบ้านหลังนี้ ทั้งคู่เดินเคียงคู่เข้ามาในบ้านอย่างคุ้นเคย
และก็พบกับเจ้าของบ้านที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้สักขัดมันวาววับอยู่ใต้ถุนบ้าน เพื่อรอรับการกลับมาเยี่ยมบ้านของลูกชายและลูกสะใภ้ หลังจากแต่งงานไปก็ไม่ได้เจอลูกทั้งสองอีกเลยก็ร่วมสามเดือนเห็นจะได้
“สวัสดีครับคุณพ่อ”
“สวัสดีค่ะคุณพ่อ” สองสามีภรรยายกมือไหว้ชายวัยกลางคน ที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อ
จอมพล ยกมือรับไหว้ลูกทั้งสอง สายตาคมตวัดมองร่างบอบบางที่แลดูอวบอิ่มเป็นบางส่วนอย่างรวดเร็ว ริมฝีปากหยักยกขึ้นเล็กน้อยอย่างพอใจ
เช่นเดียวกับหญิงสาวที่ได้ชื่อว่าเป็นลูกสะใภ้ ก็แอบมองพ่อสามีเช่นเดียวกัน แม้อายุของพ่อสามีจะเข้าสู่เลขสี่แต่หน่วยก้านยังดี หน้าตาก็จัดว่าหล่อคมเข้มดั่งแบบฉบับชายไทยแท้ โดยเฉพาะดวงตาคมกริบคู่นั้น เผลอสบตาเข้ายามใด หัวใจของเธอก็เต้นโครมครามอย่างบ้าคลั่ง ดั่งกลองสะบัดชัยอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แม้แต่กลับสามีก็ไม่เคยเต้นแรงขนาดนี้
“เป็นไงมาไง ถึงพากันมาเยี่ยมพ่อได้ นึกว่าลืมคนแก่อย่างพอแล้วซะอีก” เอ่ยออกไปอย่างไม่จริงจังนัก ด้วยรู้ดีว่าบุตรชายนั้นกำลังยุ่งกับงานที่ทำ หน้าที่การงานกำลังไปได้ดีเจริญก้าวหน้า ไม่มีเวลากลับมาเยี่ยมตนเสียเท่าไหร่ แต่ที่แปลกคือวันนี้อยู่ดีๆ ก็ได้รับโทรศัพท์จากบุตรชายว่าจะมาหา
“ผมก็คิดถึงคุณพ่อไงครับ”
“จริงเหรอ” เอ่ยออกไปอย่างไม่อยากจะเชื่อเสียเท่าไหร่
“จริงสิครับ แก้มใสเขาทำซุปยาจีนมาฝากคุณพ่อด้วยนะครับ อยู่ในรถ แก้มจ๊ะ ไปเอามาให้พ่อสิ”
“ค่ะ” แก้มใส รีบเดินกลับไปยังรถตามที่สามีบอก
“บอกมาไอ้ลูกชาย แกมีอะไร” เมื่อเหลือเพียงสองคนพ่อลูก จอมพลก็รีบเอ่ยถามจริงจัง
จอมทัพหันมองภรรยาที่ยังอยู่ที่รถก็รีบหันกลับมาพูดกับผู้เป็นพ่อ
“พ่อ ผมมีเรื่องสำคัญจะบอก ผมเพิ่งรู้... ว่าผมไม่ชอบผู้หญิง” จอมพลพยักหน้ารับเข้าใจ ไม่ได้ตกอกตกใจอะไรแต่อย่างใด ทำไมตนจะดูไม่ออกว่าลูกที่เลี้ยงมาเองกับมือตั้งแต่อ้อนแต่ออกนั้นเป็นยังไง
“พ่อรู้ตั้งนานแล้ว ก็รออยู่เหมือนกันว่าเมื่อไหร่แกจะพูดออกมา” จอมทัพเสียเองที่เป็นฝ่ายอึ้ง ไม่คิดว่าบิดาจะรู้ก่อนตัวเขาเองเสียด้วยซ้ำ
“พ่อรู้!”
“อืม แล้วแกจะทำยังไง พาเมียมาหาพ่อเพื่อ?”
“ผมไม่กล้าพูดกับน้องอ่ะพ่อ ผมอาย ผมกลัว ผมขี้ขลาด ผมไม่อยากทำให้น้องเสียใจ”
“แกก็เลยโยนภาระนั้นมาให้พ่อว่างั้น ไอ้ลูกเวรเอ๊ย”
“ผมรู้ว่าพ่อเก่งไง ยังไงพ่อก็มีวิธีพูดกับแก้มได้อยู่แล้ว อีกอย่างผมว่าพ่อก็แอบมองแก้มอยู่นะ ถ้าพ่อสนใจพ่อก็ดีลได้เลย ตั้งแต่แต่งงานผมกับแก้มยังไม่มีอะไรกันเลยด้วยซ้ำ เพราะผมไม่อยากทำร้ายนอก” จอมพลยิ้มมุมปาก มองลูกสะใภ้เดินนวดนาดกลับเข้ามา
ที่บุตรชายพูดมามันก็มีส่วนถูก ตนยอมรับว่าแอบมองลูกสะใภ้สาวคนนี้ เพราะภายใต้ร่างบอบบางที่ถูกปกปิดด้วยเสื้อผ้าที่สวมใส่นั้น มันซ่อนอะไรเอาไว้บ้าง เขาเห็นว่าภายใต้แววตาเขินอายมันมีอะไรซ่อนอยู่ และเขาก็คิดว่าเธอก็คงมีความรู้ไม่ต่างจากเขาสักเท่าไหร่
มาเเล้วจ้ามาเเล้ว แนวลูกสะใภ้กับพ่อสามี แซ่บนัวไม่มั่วแน่นอน อยากรู้จริงว่าแก้มหรือพ่อจอมใครจะเด็ดกว่ากัน
ฝากติดติดตามกดหัวใจ ส่งคอมเม้นให้ไรท์แสนซนคนสวยด้วยนะคะ