บทที่4

1186 คำ
"สองคนนี้เบา ๆ กันหน่อยจะได้ไหม"อบเชยเอ่ยปรามทั้งสองพลางมองอาการของเพื่อนด้วยความปลงใจ พริกไทยเอาแต่โบกมือให้พร้อมส่งยิ้มกระชากใจไปให้ผู้ชายที่ชื่อปอร์เช่ ส่วนนางฟ้าอย่างแองเจิ้ลก็ไม่น้อยหน้าแม้ว่าจะไม่ออกอาการว่าสนใจแต่ความเป็นเพื่อนที่รู้จักกันมานานแค่มองตาก็รู้แล้วว่าเธอกำลังสนใจผู้ชายที่ชื่อเพลิงกัลป์ "อย่ามาห้ามฉันได้ไหมฮะ นาน ๆ ทีจะได้เจอผู้ชายที่ถูกใจ"พริกไทยหันมาโวยวายใส่เพื่อนแม่ชีอย่างไม่จริงจัง "แต่ก็อย่าให้มันมากได้ไหมล่ะ ดูสิพวกเขากำลังมองมาทางเราแล้ว" "เหรอ"พริกไทยเบิกตากว้างเพราะคิดว่าผู้ชายที่หมายปองกำลังมองมายังตน และมันก็ใช่พวกเขาทั้งสี่กำลังมองมาจริง ๆ ด้วย "เงียบ"เสียงใหญ่ตะโกนดังกึกก้องจากใบหน้าสวยที่มีแต่รอบยิ้มค่อย ๆ จางหายกลายเป็นเรียบนิ่งเอนเอียงไปทางบึ้งตึง ส่วนผู้ชายคนนั้นกลับหันมองไปสนใจทางอื่นและไม่ยอมมองมาทางที่เธออีกเลย "วันนี้พวกพี่ทั้งสี่คนจะมาแจ้งการรับน้องให้ทุกคนได้ทราบ ย้ำ ตลอดการรับน้องห้ามทุกคนขาดหรือมาสายโดยเด็ดขาด ไม่ฉะนั้นจะต้องถูกลงโทษ"คำอธิบายจากปากของสิงหาไม่ได้เข้าหูของแองเจิ้ลเลยสักนิด สายตาของเธอยังคงมองอยู่ที่เพลิงกัลป์อยู่อย่างนั้นจนคนถูกมองเริ่มทนไม่ไหวซึ่งเพื่อนสนิทของพวกเขาก็สัมผัสได้และนึกอยากจะแกล้งเพื่อนหน้าตายคนนี้ "น้องคนผมสีแดงลุกขึ้นยืนแนะนำตัวหน่อยครับ"ทุกคนหันไปมองยังร่างเล็กของแองเจิ้ลเป็นตาเดียว เพราะเธอมีสีผมที่โดดเด่นที่สุด พรึ่บ "สวัสดีค่ะ หนูแองเจิ้ล บริหารปีหนึ่ง" "พี่มีคำถามจะถามน้องครับ"กัปตันยังไม่หยุดเขาเหลือบมองสีหน้าเพื่อนสนิทก่อนจะหันไปสนใจกับรุ่นน้องปีหนึ่งคนนั้นต่อ "รุ่นพี่มีอะไรจะถามหนูเหรอคะ" "พี่เห็นน้องแองเจิ้ลนั่งมองหน้าเพื่อนพี่นานแล้ว ไม่ทราบว่ามีปัญหาอะไรกับมันหรือเปล่าครับ"คนโดนตั้งคำถามถึงกับชะงักอยู่เหมือนกันไม่คิดเลยว่าแววตาของเธอจะสามารถบอกความรู้สึกที่เปิดเผยได้มากขนาดนี้ "ว่ายังไงครับ มองหน้าเพื่อนพี่อยู่นานมีปัญหาอะไรกับมันหรือเปล่าครับ" "แองเจิ้ลไม่ได้มีปัญหาอะไรกับรุ่นพี่เพลิงกัลป์หรอกค่ะ" "..." "แค่ชอบ อยากได้" ฮือ ฮา เกิดเสียงฮือฮาของนักศึกษาคนอื่น ๆ ดังขึ้นกับความชัดเจนตรงไปตรงมาของหญิงสาว ทุกคนต่างหมองหน้าแองเจิ้ลสลับกับเพลิงกัลป์ก่อนจะเป็นฝ่ายชายนั้นที่ทนต่อไม่ไหว "ฉันมีแฟนแล้ว" "ก็แค่แฟน หรือเปล่าคะ"สีหน้าที่ตึงแล้วของเพลิงกัลป์ยิ่งตึงมากขึ้นไปอีกกับคำพูดท้าทายอำนาจมืดของเขา "น้องแองเจิ้ลนั่งลงได้เลยครับ มึงก็อย่าไปมองน้องเขาแบบนั้นสิ"กัปตันที่เห็นท่าจะไม่ดีเริ่มอยู่ไม่เป็นสุขเพราะเขารู้นิสัยเพื่อนสนิทของตัวเองดี "รีบทำหน้าที่ให้เสร็จ ก่อนที่กูจะจับผู้หญิงคนนั้นหักคอ" การรับน้องดำเนินต่อจากนั้นท่ามกลางสีหน้าตึงเครียดและไม่สบอารมณ์ของเพลิงกัลป์เมื่อเขายังถูกดวงตากลมโตของแองเจิ้ลมองอยู่อย่างนั้น จนเวลาล่วงเลยมาถึงตอนเลิกกิจกรรม "คนที่ยังตามหาพี่รหัสไม่เจอรีบหาให้เจอกันด้วยนะคะ อย่าลืมว่าเรามีบทลงโทษสำหรับคนที่ยังหาพี่รหัสไม่เจอ กลับบ้านได้ค่ะ"นักศึกษาทุกคนต่างพากันลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินแยกย้ายออกไปเหลือเพียงไม่กี่คนที่ยังคงจับกลุ่มยืนพูดคุยด้วยกันอยู่ "พวกกูสองคนเห็นนะ"พริกไทยและอบเชยรีบหันมามองเพื่อนซึ่งยังคงยืนมองแผ่นหลังของเพลิงกัลป์อยู่อย่างนั้น "แองเจิ้ลชอบพี่เขาเหรอ" "อืม ชอบ อยากได้" "แต่ดูเหมือนว่าพี่เขาจะเป็นคนเข้าถึงยากนะ"ดูจากลักษณะท่าทางก็เหมือนที่อบเชยว่า แต่มีหรือคนอย่างแองเจิ้ลจะสนใจ "เข้าถึงอยากแบบนี้แหละดี ท้าทายดี"เพราะเธอเองก็ไม่ชอบผู้ชายที่วิ่งเข้ามาจีบตัวเองก่อนเหมือนกัน และคนอย่างเธอนั้นก็ไม่ได้ถูกใจผู้ชายคนไหนง่าย ๆ "อย่าทำอะไรที่มันเกินตัวไปล่ะ แกก็รู้ว่าคุณลุงห่วงแกมากขนาดไหน" "เป็นห่วงฉัน?" "เปล่า ฉันกลัวว่าคุณลุงจะไปทำอะไรพี่เพลิงกัลป์เขา"คิวสวยของแองเจิ้ลกระตุกยิกกับคำพูดกวนบาทาของพริกไทย "ว่าที่ลูกเขยทั้งคนคุณพ่อไม่กล้าทำอะไรหรอก ไปเถอะ พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่" "แกเอาจริงใช่ไหมกับผู้ชายคนนี้?"พริกไทยถามด้วยน้ำเสียงจริงจังก่อนที่แองเจิ้ลจะก้าวขาเดินออกไป หญิงสาวผมเด่นสะดุดตาหันไปมองยังทิศทางที่ชายหนุ่มยืนอยู่ริมฝีปากสวยกระตุกยิ้มเมื่อเขาและกลุ่มเพื่อนเองก็กำลังมองมาที่เธออยู่เหมือนกัน "ใช่ และคนอย่างฉันต้องเอาให้ได้ต่อให้มีปีกบินก็หนีคนอย่างฉันไปไหนไม่รอดหรอก"ในเมื่อเธอเลือกแล้วต่อให้เขามีแฟนเธอก็ไม่สน เพราะคนอย่างเธออยากได้อะไรก็ต้องได้ "ดูเหมือนว่าเพื่อนของเรากำลังเจองานหินว่ะ"สิงหาเอ่ยขึ้นพลางมองกลุ่มของแองเจิ้ลเดินออกไป "สวยใช้ได้เลยว่ะ เซ็กซี่ น่าค้นหา ดูแพง" "แต่ดูร้ายใช่ย่อย"กัปตันและสิงหาพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของปอร์เช่ แต่มีเพียงคนหนึ่งซึ่งไม่คิดจะสนใจเขาคงยังกดโทรศัพท์ต่อสายหาคนรักอย่าง 'ฟางข้าว'แต่ก็ต้องพบกับความผิดหวังเมื่อเธอนั้นปิดช่องทางการติดต่อหลังจากที่เขาและเธอนั้นดันมีปากเสียงจนเกิดเรื่องบานปลายกลายเป็นทะเลาะจนไม่รู้ว่าตอนนี้แฟนสาวหายไปอยู่ที่ไหน "นั่นมึงกำลังจะไปไหนไอ้เพลิง"สิงหาตะโกนถามเมื่อเห็นร่างสูงของเพื่อนสุดเย็นชาหุนหันพันเล่นเดินออกไป "ไปหาข้าว" "ที่โรงอาหารก็มี" พลั๊ว "ก่อนที่จะเล่นอะไรดูสีหน้ามันด้วยไอ้สัส"ฝ่ามือหนักของปอร์เช่ฟาดลงบนศีรษะของสิงหาอย่างไม่ออมแรง "ฟาดลงมาได้ไอ้เวร ซี๊ด หัวกูแตกแล้วมั้งเนี่ย"เพลิงกัลป์เดินออกมาจากตรงนั้นโดยไม่คิดจะสนใจเสียงทะเลาะของเพื่อน เขารีบเดินไปยังโรงจอดรถของคณะซึ่งอยู่ไกลออกไป แต่แล้วสายตาเจ้ากรรมก็ดันไปสะดุดเข้ากับร่างเล็กในชุดนักศึกษา เธอคือผู้หญิงแดงคนนั้นคนที่ปากประกาศบอกว่า'อยากจะได้เขา' 'หึ'
อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม