เมื่อคุณเยี่ยมชมเว็บไซต์ของเรา หากคุณให้ความยินยอม เราจะใช้คุกกี้เพื่อให้เราสามารถรวบรวมข้อมูลสำหรับสถิติโดยรวมเพื่อปรับปรุงบริการของเรา และจดจำตัวเลือกของคุณสำหรับการเข้าชมในอนาคต นโยบายเกี่ยวกับคุกกี้ & นโยบายความเป็นส่วนตัว
เรียน นักอ่าน เราต้องการคุกกี้เพื่อทำให้เว็บไซต์ของเราดำเนินการได้อย่างราบรื่น และมอบเนื้อหาแบบส่วนตัวที่ตรงกับความต้องการของคุณ เพื่อให้เรามั่นใจได้ว่าคุณจะได้รับประสบการณ์การอ่านที่ดีที่สุด คุณสามารถเปลี่ยนแปลงการอนุญาตของคุณโดยการตั้งค่าคุกกี้ได้ทุกเมื่อ
If you would like to learn more about our Cookie, you can click on Privacy Policy.
ลั่วฟางเซียนมาอยู่ที่เรือนวิหคได้สักพัก อันที่จริงเรือนหลังดังกล่าว มีพื้นที่ต่างจากหลังอื่น ด้วยมีหอดูดาวบนต้นไม้สูง พื้นที่ด่านล่างสร้างเป็นห้องต่างๆ เพื่อใช้สอย หญิงสาวได้คนงานจำนวนหนึ่งมารับใช้ แต่นางไม่สนใจคนพวกนั้น ส่วนเจิ้งหวนตั้งแต่พบหน้ากัน ลั่วฟางเซียนยังไม่เห็นเงาของเขาอีก ส่วนคนที่แวะเวียนมาก่อกวนนางคอยสร้างความรำคาญใจไม่หยุดหย่อนคือซิวอี๋ “อนุเหยียน ผ่านมาหลายวันแล้ว ท่านคงลืมระเบียบของที่นี่ อย่างไรก็ควรไปยกน้ำชาให้ฮูหยินใหญ่ และเหล่าอนุของท่านแม่ทัพด้วย” ได้ยินซิวอี๋เอ่ยเช่นนั้น ลั่วฟางเซียนจึงสงสัย นางไม่เคยได้ยินว่า ถานป๋อมีภรรยาคนอื่นอยู่ในในคฤหาสน์สัตตบงกช “ได้ ข้าจะจัดการเรื่องนี้ให้เร็วไว อย่างไรเรียกคนของข้าให้มาพบด้วย มีเรื่องต้องสั่งงาน” “อนุเหยียนหมายถึง บ่าวตัวโตผู้นั้นหรือ” “ใช่ มีสิ่งใดติดขัด” “อาหวน ถูกส่งตัวไปทำงานซ่อมกำแพง ตกเย็นถึงจะกลับมา” “