บทที่ 36

1943 คำ

"พอแล้วค่ะ" คนึงหาปล่อยให้เขาจูบอยู่แบบนั้นสักพัก เธอค่อยเบือนหน้าออก เพราะในห้องไม่ได้มีแค่เธอกับเขา แถมตอนนี้มันก็ไม่ได้มืดเหมือนตอนอยู่คอนโดของอัญญารัตน์ "ทำไม..อายต้นสนหรือไง" สายตาคมมองจ้องใบหน้างามที่อยู่ใกล้เหมือนจะกลืนกินสะให้ได้ คนที่ถูกมองแทบจะละลาย ..ถ้าเขาไม่ใช่ลูกชายของผู้หญิงคนนั้นก็คงจะดี เธอคงจะเปิดใจให้เขาได้บ้าง "ค่ะ" หญิงสาวทำหน้าเอียงอาย แต่ที่จริงเธอไม่ได้อายมากขนาดนั้นหรอก ดีสะอีกจะได้มีพยานรู้เห็น ว่าเขากับเธอไปถึงขั้นไหนกันแล้ว "ถ้างั้นก็กลับบ้านกัน หรือจะไปคอนโดของผม" "ไม่ได้นะครับบอส บอสยังมีนัดเย็นนี้อีกครับ" ต้นสนรีบหันหน้ากลับมาพูด เพราะถ้าขืนปล่อยให้เจ้านายไปกับเด็กแบบนี้มีหวังต้องได้เลื่อนนัดลูกค้าแน่ "ผมรู้แล้วน่า" "เย็นนี้มีนัดกับลูกค้าอีกเหรอคะ" ใบหน้างามบูดบึ้งขึ้นมาทันตาเห็นเหมือนไม่พอใจ "คืนนี้อาจจะได้กลับดึกหน่อย กลับไปรอที่บ้านก่อนนะ" มือหนาเอ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม