เมื่อคุณเยี่ยมชมเว็บไซต์ของเรา หากคุณให้ความยินยอม เราจะใช้คุกกี้เพื่อให้เราสามารถรวบรวมข้อมูลสำหรับสถิติโดยรวมเพื่อปรับปรุงบริการของเรา และจดจำตัวเลือกของคุณสำหรับการเข้าชมในอนาคต นโยบายเกี่ยวกับคุกกี้ & นโยบายความเป็นส่วนตัว
เรียน นักอ่าน เราต้องการคุกกี้เพื่อทำให้เว็บไซต์ของเราดำเนินการได้อย่างราบรื่น และมอบเนื้อหาแบบส่วนตัวที่ตรงกับความต้องการของคุณ เพื่อให้เรามั่นใจได้ว่าคุณจะได้รับประสบการณ์การอ่านที่ดีที่สุด คุณสามารถเปลี่ยนแปลงการอนุญาตของคุณโดยการตั้งค่าคุกกี้ได้ทุกเมื่อ
If you would like to learn more about our Cookie, you can click on Privacy Policy.
The Katakis stalked, strutting in heavy boots, flicking their whips and flicking their tails at the coffle of slaves who staggered, struggling on, naked and chained. Seg counted the Katakis. Twenty of the diffs, twenty fierce, voracious, unpleasant and highly lethal slavers, twenty packets of sudden death. Flared of nostrils, the Katakis, low of frowning forehead, with black hair wild and tangled, with jagged teeth and hungry jaws. They were half-armored and carried spears and swords and bows. They urged on the slaves, who were of many races, without mercy, shouting the ugly word to force on dead-tired muscles and aching limbs. “Grak, you yetches! Grak!” Seg thought of Milsi. He thought, also, of Diomb and Bamba. Well, he could shaft half a dozen and then they’d be on him and slay him.