When you visit our website, if you give your consent, we will use cookies to allow us to collect data for aggregated statistics to improve our service and remember your choice for future visits. Cookie Policy & Privacy Policy
Dear Reader, we use the permissions associated with cookies to keep our website running smoothly and to provide you with personalized content that better meets your needs and ensure the best reading experience. At any time, you can change your permissions for the cookie settings below.
If you would like to learn more about our Cookie, you can click on Privacy Policy.
“ยัยซียอมแต่งแทนแล้วหรอคะแม่ ก็ดีใครจะไปอยากแต่งกับคนแก่แบบนั้น” “ยัยลูกโง่ หนีไปทำไม ถ้าแกได้แต่งกับพ่อซัน ป่านนี้แกเป็นเจ้าหญิงไปแล้ว ไปแหกตาดูรูปแต่งงานไป หล่ออย่างกับเทพบุตรเลย” หญิงสาวเดินไปดูรูปที่ติดอยู่บนผนังบ้าน แล้วหรี่ตามองอย่างเสียดาย “หล่อจริง ๆ ด้วย ไหนแม่บอก 32 ดูแบบนี้ยังไงก็ไม่เกิน 30 น่าจะ 27 28 ด้วยซ้ำ” หญิงสาวมองบนภาพด้วยความเสียดาย “แม่จำได้ว่าคุณพิชิต มีหลานชายสองคน คนเล็กเนี่ยน่าจะ 26 เท่าลูก มีหุ้นในโรงแรมตั้ง 30% แต่ถ้าวันใดที่คุณพิชิตตาย หลานคนนี้แหละจะได้เต็ม ๆ เพราะเป็นหลานตรงทางสายเลือด กินใช้ไม่หมดเลยล่ะลูก” “หล่อไหมแม่” “คงจะหล่อไม่แพ้กันแหละ แต่ถ้าได้แต่ง ยังไงหนูก็สบาย มีเงินให้หยิบจับสบายไปทั้งชาติ เพียงแค่หนูต้องมัดใจเขาให้ได้” หญิงสาวมองหน้าแม่ที่พูดด้วยสายตาที่เป็นประกาย ถึงความสุขสบายหลังแต่งงาน เหมือนที่น้องสาวต่างมารดาได้รับ “หนูว่าหนูต้องไปเย