Soulmate 30 : คนที่รัก คนที่รอ

2561 Words

ฉันกับหลินโทรเรียกรถพยาบาล เพื่อมาให้รับแม่ที่บ้าน เพราะฉันไม่รู้จริงๆจะพาแม่ไปยังไง ไม่นานรถพยาบาลก็มา แล้วพาแม่ไปส่งโรงพยาบาลโดยมีฉันกับหลินขึ้นไปบนรถตามไปด้วย “ใจเย็นๆ มันอาจจะไม่มีอะไร” “หลิน ไม่ไหว ฉันจะไม่ไหวแล้ว” ฉันปล่อยโฮออกมา อย่างหมดอาย ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังหมดแรง ไม่มีแรงจะเข้มแข็งอีกแล้ว ไม่มีแรงที่จะสู้ ได้กอดหลินแล้วร้องไห้ออกมา พอมาถึง รถเปลนอนของคนป่วยๆ ก็มารับแม่เข้าไปที่ห้องฉุกเฉิน ฉันทำไมเห็นเหมือนรถของเติร์ดขับผ่านไป คงไม่ใช่หรอก เขาจะมาได้ยังไง ฉันสลัดความคิดออกจากหัว แล้วไปนั่งรอแม่อยู่ที่หน้าห้องฉุกเฉิน โดยมีหลินกอดปลอบไม่ปล่อย ไม่นานพี่คิมก็มาถึง ฉันโผลเข้ากอดพี่คิมแล้วปล่อยโฮออกมาอย่างหนักพร้อมพรั่งพรูความรู้สึกที่มีออกไป มันจะไม่ไหวแล้ว มันกำลังจะพังแล้วใจ ฉันรู้สึกว่าตัวเองกำลังอ่อนแอมาก ๆ “แม่เธอจะต้องไม่เป็นไร” ไม่นานคุณหมอก็เดินออกมาจากห้องฉุกเฉิน

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD