Kabanata 28

1629 Words

Maria's POV Kinabukasan ay matamlay akong kumilos. Ayoko sana umalis ngayon ng bahay. Ang gusto ko ay magmukmok pero kapag ganoon ang ginawa ko ay baka mas lalo lang akong malungkot. Yung lakas at saya ko kasi ay naiwan sa Pilipinas. Pakiramdam ko tuloy ngayon ay wala akong kabuhay-buhay. Namamaga parin ang mga mata kong tumitig sa salamin, kahit nakaligo na ako at may light makeup ay halata pa rin ito. Magdamag kong iniyakan ang ginawa ni Mommy sa amin ni Alas. Hindi ko na alam ang mararamdaman ko sa kanya. Gusto ko na siyang kasuklaman. Gusto ko na siyang isumpa dahil lagi na lang niyang sinasaktan ang damdamin ko. Gusto ko na rin itanong sa kanya kung anak ba niya akong talaga. Saan ka naman kasi nakakita ng nanay na ganito ang itatrato sayo? Parang ayaw kang maging masaya. "Are you

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD