ได้ผล เมธาวีนิ่งลงทันที รู้อยู่ว่าตัวเองเสียเปรียบเลยไม่เสี่ยงดีกว่า เธอเพิ่งจะเสียจูบแรกไป จูบแรกของเธอที่ตั้งใจจะเก็บไว้เป็นความทรงจำพิเศษกับคนที่เธอรักกลับเสียไปให้กับไอ้ซานตาคลอสบ้ากามตรงหน้านี่ นึกแล้วเจ็บใจตัวเองนัก ที่สำคัญเธอยังเผลอจูบตอบไปเสียด้วย
“ฉันหยุดแล้ว คุณก็ปล่อยฉันสิ แล้วคุณก็ออกไปได้แล้ว” เธอเชิดหน้ากระชากเสียงพูดและพยายามขืนตัวออกจากวงแขนแกร่งแต่ซานตาคลอสบ้านี่กลับไม่ยอมปล่อยเธอไปง่าย ๆ
“ไม่ปล่อยและไม่ไป คุณต้องฟังผมก่อน” ซานตาคลอสหนุ่มตั้งเงื่อนไข
ร่างนุ่มนิ่มในวงแขนให้ความรู้สึกดีเป็นบ้า แล้วยิ่งอยู่ใกล้ชิดกันขนาดนี้ อีกทั้งเธอยังดิ้นไปดิ้นมา เธอจะรู้ไหมว่าอะไร ๆ ที่คลับคล้ายคลับคลากับภูเขาไฟมันบดเบียดเข้ากับแผงอกเขาอยู่
“ก็ว่ามาสิ”
เธอก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงคุยกับคนแปลกหน้าที่ลักลอบเข้าห้องตัวเอง แถมยังมาลวนลามเธออีกได้นานสองนาน เธอควรระแวงและหนีหรือร้องเรียกให้คนช่วยให้เร็วที่สุดสิถึงจะถูก แต่อีกความรู้สึกหนึ่งกลับบอกว่าคนตรงหน้ามีอะไรบางอย่าง จนเธอไม่รู้สึกถึงอันตรายในรูปแบบของอาชญากรจากเขา แต่ถึงกระนั้นก็ยังไว้ใจไม่ได้ เธอต้องหาทางหนีทีไล่ให้ดี
“คุณไม่ต้องกลัว ผมไม่ทำอะไรคุณหรอก”
เขาเห็นความหวาดระแวงในดวงตากลมที่จ้องมองมาจึงบอกให้เธอสบายใจ เขาไม่ทำร้ายเธอให้เลือดตกยางออกหรอก แต่ถ้าทำอย่างอื่นที่ซาบซ่านถึงใจละไม่แน่ เพราะตั้งแต่ได้จูบเธอไอ้สิ่งที่อยู่ภายใต้เป้ากางเกงก็ตื่นเต็มตัว ไหนจะบางส่วนที่กำลังบดเบียดเสียดสีนี่อีก ไอ้น้องชายเขาอยากออกมาทักทายแม่สาวน้อยนี่เต็มแก่แล้ว
“คุณมีอะไรจะพูดก็ว่ามา” เมธาวีสั่งให้เขาพูดมันออกมาโดยเร็วจะได้จบ ๆ เรื่องไปเสีย