ราวสิบนาทีน้องภัทรถึงหลับสนิทได้ นิภามั่นใจว่าลูกชายของเธอ จะไม่ตื่นขึ้นมาอีกในค่ำคืนนี้ จึงนำเจ้าตัวน้อยไปวางลงบนเตียงนอนเด็ก หากไม่ตื่นมาถ่ายหนักตอนกลางคืน น้องภัทรก็คงหลับยาวไปถึงเช้า ลูกหลับแล้วแต่พ่อของลูกนี่สิ หญิงสาวหันกลับไปมองคนที่นอนหลับตาอยู่บนเตียง ธาวิศคงเมาหลับไปแล้วจริง ๆ ขืนเธอไปปลุกให้เขาตื่นกลับบ้านไป ก็คงได้โวยวายขึ้นมารอบ แต่หากไปตามคนอื่นมาปลุกให้พากลับ คิดว่าตัวเธอนั่นแหละที่จะเป็นฝ่ายถูกมองไม่ดี ไม่มีพ่อแม่คนไหนเห็นคนอื่นดีกว่าลูกชายของตัวเองหรอก แต่จะปล่อยให้เขานอนในห้องนี้ ก็คงไม่ใช่เรื่องที่ถูกต้องเท่าไรนัก ชั่งน้ำหนักดูแล้วคิดว่าเธอสมควรปลุกเขาด้วยตัวเองจะดีกว่า “พี่ภูมิตื่นค่ะ กลับไปนอนที่บ้านของพี่ได้แล้ว พี่ภูมิ” หญิงสาวเขย่าปลุกเขาเบา ๆ คนหลับตาอยู่ก็เอาแต่ปัดมือเธอทิ้ง “ก็บอกว่าจะนอนนี่ไง” “พี่ภูมิตื่นสิคะ ว้าย !” คนหลับรวบตัวนิภาเอาไว้แล้วพลิกให้ลงไปนอนอ