เช้าวันต่อมา.. ก๊อกๆ ก๊อกๆๆ "คุณราชสีห์คะคุณล็อกประตูห้องทำไมคะ" เช้ามาหยกก็เอานมมาให้ราชสีห์เหมือนทุกวัน แต่วันนี้ประตูห้องของเขามันได้ถูกล็อกไว้ หยกยืนเคาะเรียกอยู่แบบนั้นสักพัก คนที่อยู่ด้านในก็เริ่มตื่นจากภวังค์ เพราะเสียงเรียกของคนที่อยู่หน้าห้อง "ปล่อยนะ!!" พอหญิงสาวตื่นขึ้นมาก็พบว่าเขากอดเธอไว้แน่น "อืออ.. จะรีบตื่นไปไหน" ชายหนุ่มงัวเงียขึ้นมาแต่ก็ไม่ปล่อยเธอจากอ้อมกอด เขายิ่งกอดเธอรัดแน่นกว่าเดิม "คุณไม่ได้ยินเสียงผู้หญิงคนนั้นเรียกหรือไง" แม้แต่ชื่อของหยก ไออุ่นยังไม่อยากจะเอ่ย เพราะตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยเห็นใครร้ายเท่านี้มาก่อน "ได้ยิน.. ถ้าไม่มีใครเปิดประตูคงจะยอมแพ้ไปเอง" ขณะที่พูดเขาก็ยังไม่ได้ลืมตา "คุณไม่กลัวว่าเธอคนนั้นจะงอนเอาเหรอคะถ้าไม่รีบไปเปิด" "ทำไมต้องงอนด้วย" ดวงตาคมค่อยๆ หรี่ขึ้นเล็กน้อย "ทำไมต้องให้ได้อธิบายด้วยล่ะ ก็มันเห็นๆ กันอยู่" เธอพูดพร้อมกับจ้องม