When you visit our website, if you give your consent, we will use cookies to allow us to collect data for aggregated statistics to improve our service and remember your choice for future visits. Cookie Policy & Privacy Policy
Dear Reader, we use the permissions associated with cookies to keep our website running smoothly and to provide you with personalized content that better meets your needs and ensure the best reading experience. At any time, you can change your permissions for the cookie settings below.
If you would like to learn more about our Cookie, you can click on Privacy Policy.
ผ่านไปสองเดือนหลังจากที่ย้ายมาอยู่ที่ห้องพักในเมืองและตัวเองก็ทำงานไปด้วย ตอนแรกก็คิดว่ามันจะดีนะ แต่ดันเจอเจ้านายที่ Toxic มาก ๆ ๆ ถึงมากที่สุด ที่สุดในโลก พนักงานที่บริษัทมีน้อยมาก แต่งานโคตรเยอะ เจอทั้งเจ้านายเจ้าอารมณ์ชอบวางอำนาจ เพื่อนร่วมงานก็ดันเห็นแก่ตัวอีก สรุปแล้วทั้งบริษัทมีแค่ฉันที่บ้างานหัวยุ่งอยู่ทั้งวัน อยากจะลาออกแต่มันก็ไม่ง่ายเลยที่จะเข้าทำงานที่ใหม่ ๆ ฉันก้าวมาขนาดนี้แล้วไม่อยากกลับไปนับจุดเริ่มต้นใหม่อีก ฉันไม่อยากทำให้แม่ต้องเป็นห่วง ติ๊ด~ เสียงคีย์การ์ดแตะเข้ากับประตูห้อง ก่อนที่ร่างบางจะลากสังขารอันบอบบางของตนเองเข้ามาในห้อง จากนั้นก็ทิ้งตัวเองลงโซฟาอย่างหมดอะไรตายอยาก แม้กระทั่งไฟในห้องก็ไม่อยากจะลุกไปเปิด "เกือบสองทุ่มแล้วสินะ" เธอมองนาฬิกาตรงข้อมือ เวลานี้เกือบจะสองทุ่มแล้วสินะ ข้าวเย็นก็ยังไม่ได้กิน กว่าจะเสร็จจากงานที่ถูกสั่งให้ทำล่วงเวลา กว่าจะกลับมาถึง