ตอนที่ 01 เมียอริ

1240 Words
EP 01 หลังมอ... เพล้ง! ผลั๊วะ! ผลั๊วะ! เสียงปะทะกันระหว่างเด็กมหาลัยสองกลุ่มอยู่หลังมอที่เป็นลานกว้างมืดๆไม่มีใครผ่านมาเจอสักเท่าไหร่ ข้างหลังคือซอยถนนเล็กๆที่เป็นทางลัดไปอีกฝั่ง.. 'ไฟนอล' หยิบท่อนเหล็กที่ใช้ฟาดเด็กสถาปัตจนเลือดสาดลากตามพื้นคอนกรีตจนเป็นแนวเลือดไปด้วยท่าทางไม่เกรงกลัวใดๆใบหน้ามีรอยแผลแต่ก็นับว่าน้อยกว่าคนอื่นๆที่เจ็บสาหัสบางคนปางตาย.. เคล้ง! หมับ! เสียงเหล็กปะทะกัน...ท่อนเหล็กบนมือของ 'แทนไท' คู่อริตัวโยงหล่นลงพื้นชายหนุ่มจึงโยนมันลงพื้นตามไปด้วยแล้วกระตุกยิ้มมุมปากมือคว้าหมับเข้าที่คอเสื้อของเขากระชากเข้ามาหาตัว...แทนไทเองก็เหมือนกันเขามองหน้าของไฟนอลลิ้นหนาดันกระพุ้งแก้มด้วยท่าทางยียวนกวนประสาท.. "ตัวต่อตัวไหม...ทำตัวเป็นหมาลอบกัดแบบนี้เขาเรียกว่าป๊อด.." "...กูเคยกลัวมึง? " ไฟนอลเลิกคิ้วถามแล้วผลักร่างของแทนไทออก.. ผลั๊วะ!! ผลั๊วะ!! ทั้งสองวิ่งใส่กันไม่ยั้ง...รวมถึงคนอื่นๆที่มาร่วมด้วยเพราะไม่ถูกกันอยู่แล้วโดยมีแกนนำคือ แทนไท สถาปัต และ ไฟนอล วิศวะ.. วีว้อวีว้อวีว้อวีว้อวีว้อ...!! "...ฝากไว้ก่อน" แทนไท ถอยออกแล้วควักมือเรียกคนที่พอยังหนีได้แล้ววิ่งไปที่รถตัวเอง...ไฟนอลกระตุกยิ้มไม่สะทกสะท้านกับเสียงรถตำรวจ...ก่อนที่ชายหนุ่มจะแฝงไปกับพุ่มต้นไม้อย่างชำนาญแล้วปีนกำแพงหายไปราวกับหายตัวได้.. คฤหาสน์ เวชศิลป์.. [ไฟนอล] "วันๆหาแต่เรื่องชกต่อย..ไม่เคยทำตัวมีประโยชน์ฉันไม่น่าให้แกเกิดมาเลยจริงๆ" ผมเค้นหัวเราะออกมาพร้อมกับใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มอย่างที่ชอบทำบ่อยๆ หลังจากที่ตำรวจตามมาเคลียร์ที่บ้านผมไปหมาดๆแต่ดีที่พ่อของเพื่อนผมมันดันเป็นผู้กานเลยรอดตัวไปได้อย่างทุกครั้ง...ผมลืมบอกไปสินะว่าไอ้เหนือมันก็ไปร่วมด้วยแต่เราแยกกันหนี.. "...พ่อควรภูมิใจที่มีผมเป็นลูกต่างหาก เพราะไม่มีลูกคนไหนหาเรื่องได้เก่งเท่าผมอีกแล้ว" "ไอ้ไฟฉันเป็นเพื่อนเล่นแกรึไง?" "คงงั้น.." ผมยักไหล่แล้วลุกขึ้นจากโซฟาพร้อมกับจุดบุหรี่สูบแก้เครียด...ก่อนจะยืนไปประจันหน้ากับท่าน แล้วพ้นควันบุหรี่ใส่หน้าไปทีหนึ่ง.. "ไอ้ไฟ!! " "ขอโทษครับ...ไม่ได้ตั้งใจ" พูดจบผมก็หยิบมวลบุหรี่ออกแล้วล้วงถุงกางเกงผิวปากเดินออกจากบ้านเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น...กวนประสาทคนมันก็สนุกไปอีกแบบเหมือนกันนิ.. [AND..] [ลูกพืช] "นี้พี่แทนไปมีเรื่องอีกแล้วหรอคะ?" ฉันถามออกไปพร้อมกับหยิบอุปกรณ์ทำแผลมาบรรจงทำแผลบนใบหน้าพี่เเทนด้วยความอ่อนโยน.. "นี้...ลูกพีชดุพี่หรอครับ" "เปล่าค่ะ...ลูกพีชแค่เป็นห่วง...ไม่อยากให้พี่แทนไปมีเรื่องกับใคร...นี้กับคนเดิมอีกแล้วใช่ไหมคะ?" "ใช่ครับ...มันกวนตีนพี่ก่อน" "บางทีพี่แทนก็ทำเป็นไม่สนใจก็ได้นิคะ...เดี๋ยวก็ได้โดนไล่ออกกันพอดี..นายคนนั้นยิ่งเป็นลูกเจ้าของมหาลัยอยู่ด้วย.." ฉันกลัวสักวันพี่แทนจะโดนไล่ออกนะสิ...แต่ดีที่รอดตัวมาได้หลายครั้ง...กลุ่มนั้นหน่ะพ่อแต่ละคนใหญ่ๆกันทั้งนั้นแต่พี่แทนก็แค่วัยรุ่นธรรมดาที่ทำงานส่งตัวเองเรียน..ทุกครั้งที่รอดมาได้ก็เพราะว่าฝ่ายนั้นเขาผิดเต็มๆไม่อยากคิดสภาพถ้าพี่แทนเป็นฝ่ายเริ่มก่อนเลย.. "รู้แล้วครับว่าเป็นห่วง.." "....เสร็จแล้วค่ะ...แล้วถ้ารู้ว่าเป็นห่วงก็ฟังลูกพีชบ้างนะคะ" "รับทราบ...แล้วนี่จะให้พี่ขับรถไปส่งที่หอไหม?" "ไม่เป็นไรค่ะพี่แทนบาดเจ็บอยู่...เดี๋ยวลูกพีชกลับเองอย่าลืมกินยาแก้ปวดและพักผ่อนนะคะห้ามไปเที่ยวเด็ดขาดพรุ่งนี้มีเรียนเช้า.." "บ่นเหมือนแม่เลย.." "บายนะคะ..." "กลับดีๆนะครับ...คนเก่งของพี่แทน" พี่แทนฉีกยิ้มให้ฉันพร้อมกับโบกมือให้ ฉันจึงฉีกยิ้มแฉ่งกลับไปให้แล้วเดินเอากล่องปฐมพยาบาลไปเก็บไว้บนตู้ก่อนจะเดินออกมาจากห้องของพี่แทน.. เราสองคนเริ่มคบกันตั้งแต่ฉันเข้าปีหนึ่งใหม่ๆพี่แทนไม่เคยแตะต้องตัวฉันเลยเป็นสุภาพบุรุษมากๆ แต่เสียอย่างเดียวชอบมีเรื่องชกต่อยเป็นว่าเล่น.. ครืด ครืด~ 'นีโม่' "ฮัลโหลว่าไงแก.." (ลูกพีช...ฮึก...แกอยู่ไหนอ่ะ...มาหาฉันหน่อย...ฉัน...ไม่ไหวแล้ว) "นีนแกเป็นอะไร...แล้วนี่อยู่ไหนเดี๋ยวฉันไปหา" (ผับ K-See ระ...รีบมานะแก...ฮรือ ) "โอเครออยู่นั่นแหละ" ตี้ด! ฉันกดตัดสายนีโม่แล้วรีบลงบันไดมาจากชั้นสองทันที ก่อนจะโบกแท็กซี่เพื่อมุ่งหน้าไปผับ นีโม่คือเพื่อนสนิทของฉันเพียงคนเดียวเพราะเราฐานะใกล้เคียงกัน...และเป็นเด็กทุนเหมือนกัน...ตอนแรกก็แอบดีใจที่เข้ามาเรียนที่นี้ได้แต่พักหลังๆก็เริ่มแปลกใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น.. [AND...] ผับ K-See... "....ได้แผลซะใจมึงยัง" เหนือเอ่ยถามไฟนอลที่พึ่งมาถึงผับในเวลาไม่นาน..ใบหน้าหล่อเหลาเต็มไปด้วยรอยแผล..ก่อนที่ร่างหนาจะหย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้.. "กระจอกฉิบหาย" อึก อึก อึก! ไฟนอลสบถออกมาพร้อมกับกระดกเหล้าเข้าปาก.. "แดกไม่ดูสังขารตัวเอง.." เพิร์ธพูดออกมาพร้อมกับหันไปดูดปากหญิงข้างกายทั้งสองคน... "กูได้ยินข่าวว่าพวกแม่งที่เหลือปางตาย" เหนือถามต่อ.. "อืม" "คงรอดแค่มึงกับเชี้ยแทนสินะ.." "เออ..แม่งตำรวจมาซะก่อน ไม่งั้นแม่งตายคาตีนกูแล้ว" "เอาหน่า...ครั้งหน้าเอาใหม่ให้สมกับที่มึงคันตีน...กูว่าเอาเด็กมานั่งบีบสักคนดีกว่าจะได้อารมณ์ดี.." คำพูดของเพิร์ธทำให้ไฟนอลหันไป มองผู้หญิงทุกคนในผับ.. "ของเดิมๆ..น่าเบื่อไม่เห็นมีไรตื่นเต้น" "แต่นู้นคงตื่นเต้นหน้าดู.." ดีไวน์หรือดินที่นั่งดูดบุหรี่นิ่งเงียบมานานโบ้ยปากไปที่หญิงสาวเจ้าของใบหน้าหวานร่างกายขาวผ่องที่ยืนเกร็งบีบสายกระเป๋าแน่นพร้อมกับสอดส่ายสายตามองหาใครบางคน.. "ยัยนั้นนี้มันเมียไอ้แทนไม่ใช่หรอว่ะ...แถมยังเป็นเพื่อนกับผู้หญิงที่กูพึ่งหมดโปร.." เพิร์ธพูดขึ้น.. "ไม่ทักทายเมียอริหน่อยหรอว่ะ.." ดินพูด สายตานิ่งๆมองไปที่ลูกพีช.. "จัดหน่อยไหม...เอาเมียอริไอ้เหี้ยแทนเจ็บกว่าโดนตีนอีกนะ.." ไฟนอลเพ่งสายตามองที่หญิงสาวอย่างพินิจพิจารณา...มือหนายกขึ้นมาลูบคางตัวเองแล้วกัดปากหิวโหยไปหนึ่งที.. "แบบนี้มันค่อยน่าตื่นเต้นหน่อย.." . . . ใจเย็นนะนั้นเมียคนอื่น555555555555555555555555 Next.. "ลองขอร้องแบบอื่นดีกว่าไหม..เผื่อจะสมเพชแล้วยอมทำตาม.."
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD